15 μακάριος αὐτός ἄνδρας, καταγόταν ἀπό τήν χώρα τῶν Ἀλεμάνων (Δουκάτο στήν περιοχή τῆς Γερμανίας), ἀπό εὐγενείς καί ευσεβείς γονείς. Καταφρόνησε ὅλες τίς ἀνάγκες τῆς ζωῆς γιατί ἐκπαιδεύτηκε στά Ἱερά Γράμματα κατανοώντας τα πλήρως. Περνοῦσε κάθε ἡμέρα, ὅλο τόν χρόνο του στίς ἱερές Ἐκκλησίες, μελετώντας τίς Γραφές. Ἡ ζωή του ἦταν πολύ λιτή καί ἁπλή. Ἤθελε νά ἀρέσει στόν Θεό καί γιά νά ἀποκτήσει τήν ἐπίδοση τῶν ἀρετῶν, σκληραγωγοῦσε τόν ἑαυτό του σέ ἐγκράτεια καί πολλούς ἀγῶνες. Ἔγινε ἔνθερμος κήρυκας τοῦ Χριστοῦ. Ὁ Ἐπίσκοπος τῆς Ἀλεμανίας τόν κάλεσε – ἀφοῦ ἔμαθε γιά τήν ζωή του – καί μέ τήν συνεργία τῆς Θείας Πρόνοιας καί τήν ψήφο τοῦ λαοῦ χειροτονήθηκε Ἐπίσκοπος. Ἀξίζει νά σημειωθεῖ, ὅτι ὁ Ἅγιος Θεράπων δέν τό ἐπιθυμοῦσε αὐτό, ἀλλά ὑπάκουσε στήν ἐντολή τῆς Θείας Χάριτος καί ἐγκαταστάθηκε στήν πατρίδα του μέ τόν βαθμό τοῦ Ἐπισκόπου. Λάμπρυνε τό ἀξίωμά του, ἔγινε διδάσκαλος τῆς Ὀρθοδοξίας καί ἀκριβής στόν λόγο του. Μετέστρεψε πολλούς ἀπό διάφορες αἱρέσεις πίσω στήν Ἀληθινή Πίστη τῆς Ὀρθοδοξίας.

Όταν ὁ Διάβολος, κήρυξε βρώμικο πόλεμο κατά τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, γιά τήν προσκύνηση τῶν Ἁγίων Εἰκόνων, ὁ Ἅγιος Θεράπων ἀντιτάχθηκε καί ἄσκησε κριτική στούς εἰκονομάχους ἀποκαλώντας αὐτούς αἱρετικούς, ἄθεους καί ἀσεβείς. Ἐκείνοι, μή ἀνεχόμενοι τίς ὕβρεις τοῦ Ἁγίου, τόν συκοφάντησαν καί τόν φυλάκισαν καί μέ σιδερένια νύχια ἔσκιζαν τό σῶμά του. Ὁ Ἄγιος, τά ὑπέμεινε ὅλα αὐτά μέ χαρά καί ἔλεγε στούς βασανιστές του «Γιά τήν Ἁγία Εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ, εἶμαι ἔτοιμος ἀκόμα καί κομμάτια νά γίνω». Καί αὐτοί ἔδεσαν χειροπόδαρα καί φυλάκισαν τόν Ἅγιο, τοποθετώντας μάλιστα καί μεγάλη φρουρά ἔξω ἀπό τό κελί του. Καί ἐνῷ οἱ θύρες τοῦ κελιοῦ του ἦταν σφραγισμένες, Ἄγγελος Κυρίου παρουσιάστηκε στόν Ἄγιο τρεῖς φορές καί ἀφοῦ τοῦ ἔλυσε τά δεσμά καί τοῦ γιάτρεψε τίς πληγές, τοῦ εἶπε: «Σήκω καί μή φοβᾶσαι τίποτα. Ἀκούστηκε ἡ προσευχή σου γνήσιε Μαθητή τοῦ Χριστοῦ». Τό ἑπόμενο πρωί, οἱ φρουροί ἔβγαλαν τόν Ἅγιο ἀπό τό κελί του, τόν χτυποῦσαν καί τόν χλεύαζαν. Ὁ Ἅγιος ἀμέσως τούς εἶπε: «ἐπειδή μέ εἰρωνεύεστε καί παραμένετε ἀδιόρθωτοι καί μέ βρίζετε, ἔφθασε σέ σᾶς ἡ ὀργή τοῦ Κυρίου, καί θά γίνετε ὅλοι παράλυτοι, ὥστε ἀπό σᾶς, νά σωφρονιστοῦν καί οἱ ὑπόλοιποι». Μόλις τελείωσε τόν λόγο του, σχηματίστηκε στόν οὐρανό ἕνα εἶδος ἀστραπής πού ἄφησε μεγάλο κρότο, καί παρέλυσε τούς φρουρούς, καί μέ τήν βοήθεια τοῦ Ἀγγέλου τοῦ Κυρίου, δραπέτευσε ὁ Ἅγιος καί μεταφέρθηκε ἀπό τήν Ἀλεμανία στά Ἱεροσόλυμα, μέσα σέ μία νύχτα. Ἀφοῦ ἐπισκέφτηκε ὅλα τά Ἱερά προσκυνήματα γιά δική του ὡφέλεια, κατέπληξε πολλούς, μέ πολλά θαύματα καά σημεῖα πού ἔκανε καί ἀνακηρύχτηκε ἀπό τούς κατοίκους ὡς Μέγας καί Θαυματουργός.
Ἕνα ἀπό τά πιό σημαντικά θαύματα πού ἔκανε ὁ Ἅγιος Θεράπων, ἔγινε στήν Ἱερουσαλήμ, ὅταν συνάντησε τυχαῖα στόν δρόμο μία τελετή ταφῆς ἑνός μικροῦ παιδιοῦ. Ὁ Ἅγιος, σπλαγχνίσθηκε τή μάνα τοῦ παιδιοῦ πού «ἀμέτρως ἐκόπτετο». Πλησίασε τήν σωρό τοῦ νεκροῦ παιδιοῦ, καί ἅπλωσε τό δεξί του χέρι πρός αὐτήν καί εἶπε: «Σήκω, στό ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, τόν ὁποῖον οἱ ἄνομοι Ἑβραῖοι σταύρωσαν, ἐπί ἡγεμονίας Ποντίου Πιλάτου». Ὁ λόγος τοῦ Ἅγίου, ἀμέσως ἀνέστησε τό νεκρό παιδί καί ἔμειναν ὅλοι ἔκπληκτοι. Ἡ μάνα τοῦ παιδιοῦ, προσκύνησε τά ἴχνη τοῦ Ἁγίου καί μέ ἀναφιλητά τόν παρεκάλεσε νά τήν βαπτίσει μαζί μέ τό παιδί της καί νά ἀναγεννηθεῖ στήν Ὀρθοδοξία. Μετά τό γεγονός αυτό, ὅλος ὁ κόσμος διατυμπάνιζε παντοῦ αὐτό τό μέγα θαῦμα πού τέλεσε ὁ Ἄγιος.
Ὁ Ἅγιος, ἔμεινε πολλά χρόνια στά Ἱεροσόλυμα καί τελοῦσε πλῆθος θαυμάτων σέ ὅλον τόν κόσμο, μέ τήν ἐπίκληση τοῦ ὀνόματος τοῦ Χριστοῦ. Βλέποντας ὅμως τόν κόσμο νά τόν τιμάει καί ἔχοντας ἤδη γίνει αρκετά γνωστός σέ ὅλη τήν ἐκεῖ περιοχή, ἀποφάσισε νά ἀφήσει τά Ἱεροσόλυμα καί νά πάει κάπου μακριά γιά νά ἀποφύγει τήν δόξα. Μπῆκε σέ ἕνα πλοῖο καί πῆγε στήν Κύπρο. Ὅμως ἡ φήμη του ἦταν τόσο μεγάλη, πού εἶχε φθάσει ἀκόμα καί στήν Κύπρο. Φιλοξενήθηκε ἀπό κάποιον Σώσιο ὁ ὁποῖος μαζί μέ τήν γυναίκα του ἦταν φιλάσθενοι. Ἡ γυναίκα του ἦταν κατάκοιτη στό κρεβάτι γιά ἐννέα χρόνια μέ ὑψηλό πυρετό. Βλέποντας ὁ Ἅγιος τήν καλοσύνη τους, τούς ἔδωσε τήν πολυπόθητη ὑγεία. Καί ἄλλοι πολλοί ἀσθενείς, ὅταν τό ἔμαθαν παρακαλοῦσαν τόν Ἅγιο νά τούς θεραπεύσει καί ὁ Ἅγιος, βάζοντας τά χέρια του ἐπάνω στά κεφάλια τους, θεράπευε ὅλες τίς ἀσθένειες, κηρύττοντας σέ ὅλον τόν κόσμο τήν Ἀληθινή Πίστη τῆς Ὀρθοδοξίας, ἀσκῶντας ἔλεγχο καί κριτική στούς Αἱρετικούς πού πολεμοῦσαν τήν προσκύνηση τῶν Ἁγίων Εἰκόνων. Ὁ Ἅγιος Θεράπων ἦταν ἀπόλυτος σέ ὅ,τι ἀφοροῦσε τέτοια θέματα (γι’ αὐτό καί ἡ εἰκόνα του, κάνει πολλά θαύματα).
Κάποια στιγμή, ἐνῷ ὁ Ἅγιος ἔδινε τόν ἀγῶνά του ἐναντίον τῶν αἱρετικῶν σέ δημόσιο χῶρο, κάποιος αὐθάδης αἱρετικός μή μπορῶντας νά ἀντιμετωπίσει τόν Ἅγιο, τόν χτύπησε στό πρόσωπο καί τόν ἔριξε καταγῆς.
Μετά ἀπό μερικές ἡμέρες, νιώθοντας τύψεις γιά τήν μεγάλη διαφορά ἡλικίας πού τούς χώριζε καί γιά τήν βία πού ἄσκησε στό πρόσωπο τοῦ γέροντα, ζήτησε ἀπό τόν Ἅγιο νά τόν συγχωρέσει. Ὁ Ἅγιος τόν κάλεσε νά ἀσπασθεῖ τίς Ἱερές εἰκόνες καί νά ἀρνηθεῖ τήν αἵρεση. Ἐκεῖνος δέν δέχθηκε καί ὁ Ἅγιος δέν τόν συγχώρεσε, διώχνοντάς τον ἀπό κοντά του «ἐπαρασάμενος αὐτόν εἶναι κεχωρισμένον τῆς δόξης τοῦ Χριστοῦ». Εἶχε δεῖ σέ ὅνειρο, τόν Κύριο σέ νηπιακή ἡλικία, νά φοράει ἕναν χιτῶνα λευκό ἀλλά σκισμένο ἀπό τήν κορυφή ὡς τά πόδια καί νά τόν πληροφορεῖ ὅτι αὐτός ὁ Αἱρετικός καί οἱ ὅμοιοί του διέρρηξαν τόν χιτώνα του μέ τά πιστεύω τους. Ὅλη ἡ κοινωνία τῆς Κύπρου ἔμεινε ἔκπληκτη μέ τό θᾶρρος καί τήν ἀρετή τοῦ Ἁγίου.
Ὁ τότε Πρόεδρος τοῦ νησιοῦ, ἀφοῦ ἔμαθε γιά τόν Ἅγιο, τόν κάλεσε καί τόν παρακάλεσε νά μείνει ἐκεῖ κοντά του, δίνοντάς του τήν ἐπισκοπή τῆς Λάρνακας, γιά νά ὡφεληθεῖ ὅλος ὁ κόσμος. Ὁ Ἅγιος, δέχθηκε καί ἔγινε Ἐπίσκοπος Κύπρου. Ὅλοι ἦταν χαρούμενοι γιατί ἑκτός ἀπό Ἐπίσκοπος, ἦταν καί ὁ Ἀνάργυρος Ἰατρός τοῦ Νησιοῦ.
Μετά ἀπό πολλά χρόνια, ἔγινε ἐπιδρομή τῶν Ἀράβων στήν Κύπρο, οἱ ὁποῖοι κατέκαυσαν ὅλα τά Μοναστήρια καί τίς Ἐκκλησίες καί ἔσφαξαν πολλούς κατοίκους τοῦ νησιοῦ. Καί τόν Ἅγιο Θεράποντα τόν συνέλαβαν στήν Ἐκκλησία καί τόν ἀποκεφάλισαν μπροστά στήν Ἁγία Τράπεζα τήν ὥρα πού λειτουργοῦσε στίς 14 Μαΐου. Ξαφνικά, μόλις ἔγινε αὐτό, οὐράνιες μελῳδίες καί ἕνα Ἄκτιστο Φῶς κύκλωσε ὅλο τόν χῶρο τῆς Ἁγίας Τράπεζας. Αὐτό τό θέαμα στούς πιστούς τούς ἔδωσε δύναμη, ἐνῷ στούς Ἄραβες προκάλεσε φόβο καί τύψεις γι’ αὐτό πού ἔκαναν. Τό σῶμα τοῦ Ἁγίου Θεράποντος τοῦ Ἱερομάρτυρα κηδεύτηκε ἀπό τούς πιστούς, ὅπου καί χτίστηκε ὁ πρῶτος Ναός του.
Ἔπειτα ἀπό μερικούς αἰῶνες, καί λίγο πρίν ἐπιτεθοῦν ξανά οἱ Ἀγαρηνοί στήν Κύπρο, ἐμφανίστηκε σέ ὅνειρο ὁ Ἅγιος καί ἔδωσε ἐντολή νά μεταφερθοῦν τά ὀστά του στήν Κωνσταντινούπολη, γιά νά μήν πατηθοῦν ἀπό ἀπίστους. Πράγματι, τά ὀστά του μεταφέρθηκαν στήν Πόλη στίς 27 Μαΐου, ὅπου ἔγινε καί ναός πρός τιμήν του καί ἀναβλύζουν θαύματα σέ ὅποιον ἐπικαλεῖται τό Πάνσεπτο ὄνομά του καί τιμᾶ τήν Ἁγία Εἰκόνα του.

Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος πλ. α’. Τόν συνάναρχον Λόγον.
Θεραπεύσας ἐνθέῳ ζήλῳ τόν Κύριον, ἀληθῶς ἀνεδείχθης θεράπων τούτου πιστός· διό δέδοσαι ἡμῖν τοῖς τιμῶσί σε, ἀκεσώδυνος πηγή, καί πολυχεύμων ποταμός, θαυμάτων καί ἰαμάτων, Θεράπον Ἱερομάρτυς· ὅθεν σε πάντες μακαρίζομεν.

Κοντάκιον. Ἦχος δ’. Ὁ ὑψωθείς ἐν τῷ Σταυρῷ.
Τῇ ἱερᾷ καί ζωηφόρῳ πηγῇ σου, πεποικιλμένῃ ποικιλίᾳ θαυμάτων, πάντες πιστοί προστρέχοντες πιστῶς καί εὐλαβῶς, πλοῦτον ἀρυόμεθα, ἐξαισίων θαυμάτων, καί φαιδρῶς γεραίρομεν, τούς σεπτούς σου ἀγῶνας, οὓς περ ὑπέστης ὑπέρ τοῦ Χριστοῦ, Ἱερομάρτυς Θεράπον θαυμάσιε.

Μεγαλυνάριον.
Χαίροις ἱερέων ἔμπνους εἰκών, Θεράπον παμμάκαρ, καί Μαρτύρων ὁ κοινωνός· χαίροις ὁ πηγάζων, θαυμάτων θεῖα ῥεῖθρα, σοφέ Ἱερομάρτυς, τοῖς εὐφημοῦσί σε.

Pin It
footer

Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ