15 Ἅγιος Νεομάρτυς Νικήτας ἐγεννήθηκε στή νῆσο Νίσυρο, τό 1716 ἢ 1717. Οἱ γονεῖς του ἦσαν ἀπό τούς προύχοντες τῆς κωμοπόλεως Μανδράκι. Ὁ πατέρας του, δημογέροντας τοῦ νησιοῦ, ἀφοῦ περιέπεσε στή δυσμένεια τῶν Τούρκων καί προσάχθηκε σέ δίκη στή Ρόδο, ἀλλαξοπίστησε καί ἀσπάσθηκε τό Κοράνι. Ἔτσι μετακόμισε μέ τήν οἰκογένειά του στή Ρόδο. Ὁ μικρότερος ἀπό τούς υἱούς του ὀνομάσθηκε Μεχμέτ καί ἀνατρεφόμενος μέ τά τῆς μωαμεθανικῆς θρησκείας ἔδειχνε ζῆλο πρός τή θρησκεία αὐτή, χωρίς νά γνωρίσει ποτέ τά περί τῆς προγονικῆς πίστεώς του καί τῆς καταγωγῆς του.
Μία ἡμέρα ἐμάλωσε μέ ἕνα Τουρκόπουλο καί ἡ μητέρα του ἔβρισε τόν Νικήτα ὀνομάζοντάς τον γκιαούρη, δηλαδή ἄπιστο. Πικραμένος ὁ μικρός Νικήτας ἐζήτησε νά μάθει ἀπό τή μητέρα του, γιατί ἡ Τουρκάλα τόν ἔβρισε ἔτσι. Τότε ἡ μητέρα του ἀναγκάσθηκε νά τοῦ πεῖ ὅλη τήν ἀλήθεια γιά τή χριστιανική καί ἑλληνική καταγωγή τους καί ὅτι τό χριστιανικό του ὄνομα ἦταν Νικήτας.
Ἀπό ἐκείνη τή στιγμή στόν ἐσωτερικό κόσμο τοῦ Νικήτα ἄρχισε μία ἐπανάσταση. Αὐτό πού τόν ἀπασχολοῦσε συνέχεια ἦταν μέ ποιό τρόπο θά ἐπέστρεφε στήν πατρώα πίστη καί εὐσέβεια. Καί ὁ Θεός ἄρχισε νά οἰκονομεῖ τά πράγματα. Ὁ Νικήτας ἔλαβε τίς ἀποφάσεις του. Μπῆκε σέ ἕνα καΐκι καί ἔφθασε στό Ἅγιον Ὄρος καί κατ’ ἄλλους στή Χίο. Στό Ἅγιον Ὄρος ὁ δωδεκάχρονος νέος ἔμεινε ἐπί μία τετραετία καί ὠφελήθηκε πολύ ἀπό τή συναναστροφή του μέ μοναχούς.
Στή συνέχεια ἀναχώρησε γιά τή Χίο. Ὁδήγησε τά βήματά του στή Νέα Μονή τῆς Χίου καί ἐκεῖ ἀνέφερε στόν ἡγούμενο τί ἀκριβῶς εἶχε συμβεῖ. Ὁ ἡγούμενος τόν ἔστειλε τότε στόν Ἅγιο Μακάριο τόν Νοταρᾶ, ἀπό τίς μεγάλες μορφές τῶν Κολλυβάδων, καί σ’ αὐτόν ὁ Νικήτας ἐξομολογήθηκε καί καθημερινά ὡρίμαζε πνευματικά προετοιμάζοντας τόν ἑαυτό του γιά τό μαρτύριο.
Ἔτσι, κάποια στιγμή, ὅταν κατέβηκε στή Χώρα καί εὑρέθηκε ἐνώπιον τοῦ ἀγᾶ, ὁμολόγησε μέ πνευματική ἀνδρεία καί γενναιότητα τήν πίστη του στόν Χριστό. Ἀμέσως ἀκολούθησε ἡ σύλληψή του, ὁ ἐγκλεισμός στή φυλακή καί τά φρικτά βασανιστήρια. Τελικά, τό μανιασμένο πλῆθος τόν ὁδήγησε στή θέση Κάτω Αἰγιαλός τῆς Χίου, ὅπου ἦταν μετόχι τῆς μονῆς Ἰβήρων. Ἐκεῖ ἕνας Τοῦρκος πού ὀνομαζόταν Κριμλῆς, ἀπέκοψε μέ μανία τήν τίμια κεφαλή τοῦ Νεομάρτυρος Νικήτα, τό 1792.
Οἱ Τοῦρκοι ἐπέταξαν τό ἱερό λείψανο σέ ἀκάθαρτο τόπο, ἀλλά τό σκήνωμα τοῦ Νεομάρτυρος παρέμεινε καθαρό καί λευκό. Τέλος, τό ἔρριψαν στή θάλασσα καί διασώθηκαν, χάρη στήν εὐλάβεια τῶν Χριστιανῶν, τεμάχια ἀπό αὐτό καί ἡ τίμια κάρα τοῦ Νεομάρτυρος Νικήτα πού φυλάσσεται μέ εὐλάβεια στήν ἱερά μονή Ἰβήρων.

Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx

Pin It
footer

Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ