Η ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΙΓ΄ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΛΟΥΚΑ ΣΤΗΝ ΕΝΟΡΙΑ ΑΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΣΥΜΗΣ

38

Σήμερα 28η Νοεμβρίου 2021 Κυριακή ΙΓ΄ Λουκᾶ, ὁ Σεβ. Μητροπολίτης μας κ. Χρυσόστομος χοροστάτησε στόν Ὄρθρο καί τέλεσε τήν Θ. Λειτουργία, στόν ἐνοριακό Ἱ. Ναό Ἁγίου Ἀθανασίου Σύμης, μέ συλλειτουργούς του τόν Ἐφημέριο τῆς Ἐνορίας π. Ἐλευθέριο Ὀθίτη καί τόν Διάκονο π. Γεώργιο Κακακιό, ἐνῶ τό ἱερό Ἀναλόγιο διηκόνησαν γλυκυφθόγγως οἱ Ἱεροψάλτες κ. Γεώργιος Μοσκιοῦ, κ. Αγαπητός Μιχελῆς καί Ἐμμανουήλ Κυπριώτης .

Ὁ Σεβασμιώτατος, λαμβάνοντας ἀφορμή ἀπό τό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα τοῦ πλουσίου νεανίσκου, ἀνεφέρθη στήν σωστή στάση πού οἱ Χριστιανοί πρέπει ἔχουν στό ζήτημα τοῦ πλούτου καί γενικότερα στά ὑλικά ἀγαθά, διότι τό ἴδιο πράγμα γιὰ κάποιον μπορεῖ νὰ γίνει κατάρα καί ἀφορμὴ καταστροφῆς ἐνῶ γιὰ κάποιον ἄλλον πηγὴ ἁγιασμοῦ καί αἰτία σωτηρίας. Τὸ χρῆμα εἶναι ἀγαθό, ὅταν βελτιώνει τὴν ζωή μας καὶ γίνεται μέσο ἀνακούφισης τῶν ἐνδεῶν ἀδελφῶν. Μπορεῖ ὅμως, νὰ γίνει ὀλέθριο πάθος, ὅταν προσκολληθοῦμε σὲ αὐτὸ καὶ τὸ εἰδωλοποιήσουμε. Τότε τὸ χρῆμα μᾶς καταδυναστεύει, ὅπως ἀκριβῶς ἐπιβεβαιώνεται καί ἀπό τήν συμπεριφορά τοῦ πλουσίου νέου, παρά τὶς ὅποιες καλές του διαθέσεις καὶ τὶς πνευματικές του εὐαισθησίες.

Ἡ ἀπαίτηση τοῦ Χριστοῦ ἦταν ἀπόλυτη. Ζητοῦσε κάτι παραπάνω ἀπὸ τὸ προβλεπόμενο τυπικὸ καθῆκον. Ἤθελε τὴν ὑπέρβαση, τήν τελειότητα, τὴν ἐσωτερικὴ ἐλευθερία, τὴν αὐταπάρνηση καὶ τὴν θυσία, γιὰ νὰ δοκιμάσει τὴν γνησιότητα τῆς πίστης του, ἤ μᾶλλον, γιὰ νὰ συναισθανθεῖ ὁ ἴδιος τὴν ἀδυναμία καὶ τὴν «ἐξάρτησή» του, διότι ὁ Παντογνώστης Κύριος τὴν γνώριζε. Ὅμως αὐτός δὲν κατάφερε νὰ ἀπεγκλωβιστεῖ ἀπὸ τὸ ὀχυρὸ τοῦ πλούτου του. Τὸ κέντρο τῆς ὕπαρξης καὶ τῆς ζωῆς του ἦταν τὸ ἐγώ του καὶ ὄχι ὁ Θεὸς ποὺ νόμιζε ὅτι πίστευε. Εἶχε τοποθετήσει στὴν θέση τοῦ Θεοῦ ἕνα δημιουργημένο ἀγαθό, τὸν πλούτο, καὶ ἔτσι, λατρεύοντας τὸ «ἀγαθό» του, λάτρευε τὸ ἐγώ του.

Ὅλοι μας, πρέπει νὰ συνειδητοποιήσουμε ὅτι στὸ δρόμο πρὸς τόν Οὐρανό χρειαζόμαστε καί τὴν Χάρη τοῦ Θεοῦ, ἀφοῦ μόνο μὲ τὶς δικές μας δυνάμεις τίποτε δὲν μποροῦμε νὰ καταφέρουμε, διότι ἡ πνευματικὴ ζωὴ εἶναι ζωὴ ὑπερφυσική καί θαῦμα τῆς Χάριτος τοῦ Θεοῦ. Ἡ θεία Χάρις μᾶς ἀπαλλάσσει ἀπὸ τὰ πάθη μας, μᾶς κινεῖ σὲ μετάνοια, μᾶς καθαρίζει, μᾶς ἀναγεννᾶ, μᾶς ἁγιάζει. Ἐμεῖς κάνουμε τὸ ἐλάχιστο, προσφέρουμε τὴ διάθεσή μας, καὶ τὸ μεγάλο καὶ ἀκατόρθωτο τὸ ἐπιτυγχάνει ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ.
Ἀκολουθεῖ φωτογραφικό λεύκωμα.