Ο ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΑΣ κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΣ ΣΤΗΝ Ι. ΜΟΝΗ ΠΑΝΟΡΜΙΤΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΙΝΔΙΚΤΟΥ 2026

Μέ ἰδιαίτερη λαμπρότητα, σύμφωνα μέ τήν μακραίωνη ἐκκλησιαστική τάξη καί παράδοση, ἑορτάστηκε σήμερα, Τρίτη 1η Σεπτεμβρίου 2026 στήν Σύμη καί στήν Ἱερά Μονή Ταξιάρχου Μιχαήλ τοῦ Πανορμίτου, ἡ ἀρχή τῆς Ἰνδίκτου, δηλ. ἡ ἐκκλησιαστική πρωτοχρονιά, μέ Προεξάρχοντα τόν Σεβ. Ποιμενάρχη μας, Μητροπολίτη Σύμης κ. Χρυσόστομο.

Ὁ Σεβασμιώτατος μετά τόν Ὄρθρο τέλεσε τόν Ἁγιασμόν καί ἐν συνεχείᾳ τήν Θεία Λειτουργία, μέ συλλειτουργούς του, τόν π. Θεόφιλο Βασιλῶττο, φιλοξενούμενο κληρικό ἐκ τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Ρόδου, τόν π. Νικόλαο Καρμανιῶλο καί τόν Ἱεροδιάκονο π. Παῦλο Τερεζάκη, συμπροσευχομένων, τοῦ Θεοφιλ. Βοηθοῦ Αὐτοῦ, Ἐπισκόπου Ροδοστόλου κ. Ἀντωνίου καί τοῦ παρεπιδημοῦντος ἐνταῦθα π. Δανιήλ ἐξ Ἁγίου Ὄρους.

Σεπτῇ προτροπῇ τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου μας κ. Χρυσοστόμου, ἀντί ἄλλου κηρύγματος, ὁ Θεοφιλέστατος Καθηγούμενος κ. Ἀντώνιος ἀνέγνωσε εὐκρινῶς τό Πατριαρχικό Μήνυμα τῆς Α.Θ.Π. τοῦ Οἰκουμενικοῦ μας Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου ἐπί τῇ Ἑορτῇ τῆς Ἰνδίκτου.

Ἀναφέρεται δέ, ὅτι ἡ 1η Σεπτεμβρίου, ἡμέρα τῆς Ἀρχῆς τῆς Ἰνδίκτου, ἀποτελεῖ γιά τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τήν ἀπαρχή τοῦ νέου ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους. Ἡ ἡμέρα αὐτή μᾶς καλεῖ νά σταθοῦμε μέ εὐγνωμοσύνη ἐνώπιον τοῦ Δημιουργοῦ καί νά Τόν εὐχαριστήσουμε γιά τό μεγάλο δῶρο τῆς ζωῆς, τοῦ χρόνου καί ὁλοκλήρου τῆς δημιουργίας.

Ἡ Ἐκκλησία δέν ἀντιλαμβάνεται τόν χρόνο ὡς μία ἁπλή διαδοχή ἡμερῶν καί ἐτῶν. Κάθε νέο ξεκίνημα γίνεται ἀφορμή μετανοίας, ἀνακαινίσεως καί ἐπιστροφῆς στόν Θεό. Γι’ αὐτό καί κατά τήν Ἀρχή τῆς Ἰνδίκτου ἀναπέμπεται ἰδιαίτερη δέηση πρός τόν Δημιουργό της κτίσεως, ὥστε νά εὐλογήσει τόν νέο χρόνο, τήν γῆ, τούς καρπούς καί τούς κόπους τῶν ἀνθρώπων.

Ἡ σημασία, ὅμως, τῆς ἡμέρας αὐτῆς ἔχει λάβει καί μία ἰδιαίτερη διάσταση στή σύγχρονη ἐποχή. Τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο, καθιέρωσε τήν 1η Σεπτεμβρίου ὡς ἡμέρα προσευχῆς καί προστασίας τοῦ φυσικοῦ περιβάλλοντος, ἀναδεικνύοντας μέ ἰδιαίτερη συνέπεια τήν εὐθύνη τῆς Ἐκκλησίας ἀπέναντι στήν κτίση. Ἤδη ἀπό τό ἔτος 1989, ἀνέδειξε τήν ἀνάγκη μίας οἰκολογικῆς εὐθύνης πού δέν περιορίζεται σέ πρακτικές ἤ τεχνικές λύσεις, ἀλλά ἔχει βαθιά πνευματική καί θεολογική βάση.

Στό ἐφετινό μάλιστα Πατριαρχικό Μήνυμα, ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαῖος ἐπισημαίνει ὅτι ἡ σύγχρονη οἰκολογική κρίση εἶναι ταυτόχρονα κρίση τῆς ἐλευθερίας, τῆς θρησκείας, τῆς φιλοσοφίας, τοῦ ἤθους καί τοῦ πολιτισμοῦ τοῦ ἀνθρώπου. Ἡ καταστροφή τοῦ φυσικοῦ περιβάλλοντος δέν ἀποτελεῖ, ἑπομένως, ἕνα πρόβλημα ἐξωτερικό πρός τήν ἀνθρώπινη ὕπαρξη. Ἀποκαλύπτει μία βαθύτερη διατάραξη τῆς σχέσης τοῦ ἀνθρώπου μέ τόν Θεό, τόν συνάνθρωπο καί τήν ἴδια τήν κτίση.

Ἡ Ὀρθόδοξη παράδοση μᾶς προσφέρει ἕναν διαφορετικό τρόπο νά ἀντιμετωπίσουμε τόν κόσμο. Ἡ κτίση δέν εἶναι ἕνα ἄψυχο ἀντικείμενο πρός ἐκμετάλλευση, ἀλλά δῶρο καί δημιούργημα τοῦ Θεοῦ. Ὁ ἄνθρωπος δέν εἶναι ἰδιοκτήτης τῆς δημιουργίας, ἀλλά οἰκονόμος καί φύλακάς της. Καλεῖται νά τήν καλλιεργεῖ, νά τήν σέβεται καί νά τήν παραδίδει ἀκέραιη στίς ἑπόμενες γενεές.

Ἰδιαίτερα χαρακτηριστική εἶναι ἡ ἀναφορά τοῦ Πατριαρχικοῦ Μηνύματος στήν ἀνάγκη νά ὑπερβοῦμε τό πρότυπο τοῦ ἀνθρώπου πού θεωρεῖ ὅτι μπορεῖ ἀπεριόριστα νά καταναλώνει καί νά κυριαρχεῖ πάνω στήν φύση. Ἡ πραγματική πρόοδος δέν μπορεῖ νά ταυτίζεται μέ τήν ἀλόγιστη κατανάλωση καί τήν ἐξάντληση τῶν φυσικῶν πόρων. Ἀντίθετα, ἀπαιτεῖ μέτρο, ἐγκράτεια, σεβασμό καί συναίσθηση τῆς εὐθύνης ἀπέναντι στή δημιουργία.

Αὐτό ἀκριβῶς εἶναι καί τό μήνυμα τῆς Ἀρχῆς τῆς Ἰνδίκτου, νά ξαναβροῦμε τήν σωστή θέση μας μέσα στή δημιουργία. Νά παύσουμε νά βλέπουμε τήν φύση ἀποκλειστικά ὡς πηγή ἀγαθῶν καί νά τήν ἀναγνωρίσουμε ὡς δωρεά τοῦ Θεοῦ, γιά τήν διαφύλαξη τῆς ὁποίας εἴμαστε ὑπεύθυνοι.

Ἡ προστασία τοῦ περιβάλλοντος, ἑπομένως, δέν εἶναι μόνον οἰκολογικό ἤ κοινωνικό καθῆκον. Γιά τόν χριστιανό ἀποτελεῖ ἔκφραση εὐχαριστίας πρός τόν Δημιουργό. Ὁ σεβασμός πρός τήν κτίση γίνεται τρόπος ζωῆς, ἀσκήσεως καί ἀγάπης. Ὅπως ὑπογραμμίζεται καί στό Πατριαρχικό Μήνυμα, ἡ φροντίδα γιά τήν ἀκεραιότητα τῆς κτίσεως συνδέεται μέ τήν ἴδια τήν εὐχαριστιακή ζωή τῆς Ἐκκλησίας καί μέ τήν κλήση τοῦ ἀνθρώπου νά γίνει «ἱερεύς» τῆς δημιουργίας.

Καθώς, λοιπόν, ἀρχίζει ἕνας ἀκόμη ἐκκλησιαστικός χρόνος, ἄς γίνει ἡ 1η Σεπτεμβρίου ἀφορμή ὄχι μόνο γιά προσευχή, ἀλλά καί γιά προσωπική ἀλλαγή. Νά μάθουμε νά ζοῦμε μέ περισσότερο μέτρο, νά καταναλώνουμε μέ σύνεση, νά σεβόμαστε τήν φύση, νά προστατεύουμε τό κοινό μας σπίτι καί, πάνω ἀπ’ ὅλα, νά ἀναγνωρίζουμε σέ κάθε δημιούργημα τό ἀποτύπωμα τῆς ἀγάπης τοῦ Δημιουργοῦ.

Ἄς προσευχηθοῦμε ὁ νέος ἐκκλησιαστικός χρόνος νά γίνει χρόνος εἰρήνης, μετανοίας, πνευματικῆς καρποφορίας καί σεβασμοῦ πρός τήν ἱερότητα τῆς δημιουργίας.

«Εὐλόγησον, Κύριε, τόν στέφανον τοῦ ἐνιαυτοῦ τῆς χρηστότητός Σου»!

Καλή καί εὐλογημένη νέα ἐκκλησιαστική χρονιά!

Ἀκολουθεῖ τό φωτογραφικό λεύκωμα τῆς Λειτουργικῆς Συνάξεως.