(Μητροπολιτικός Ναός Ἁγίου Ἰωάννου Σύμης, Σάββατο 03.07.2004)

Αὐτή ἡ στιγμή εἶναι ἡ πλέον εὐαίσθητη στιγμή τῆς ζωῆς μου. Ἡ σημερινή σελίδα εἶναι σελίδα χαρᾶς, ὅπου οἱ ἐκλεκτές προσωπικότητες μαζί μέ τούς χριστιανούς μέ ἀγάπη, μέ θέρμη πίστεως καί τή φλόγα τῆς ἐλπίδας βρίσκονται ἐδῶ γιά νά τιμήσουν τό νέο Μητροπολίτη. Τό ἑορταστικό φῶς ἐπιτρέπει στόν καθένα σας νά ζωγραφίζει, κατά τή δύναμη τῆς φαντασίας του, ἕνα Μητροπολίτη ἰδανικό καί φανταστικό, καί στόν ἐνθρονιζόμενο παραχωρεῖ τή δυνατότητα νά ἐλπίζει, ὅτι ὅλος ὁ λαός θά τόν περιβάλλει μέ τήν ἀγάπη του καί θά προστρέξει βοηθός καί συνεργάτης πιστός καί πολύτιμος, στό ἔργο πού ἡ Ἁγία του Χριστοῦ, Μεγάλη Ἐκκλησία τοῦ ἀναθέτει.
Αὐτή ἡ εὐλογημένη σύναξη τοῦ πλήθους, ἡ συρροή τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ, πραγματοποιεῖται σήμερον ἐνώπιον τῶν ὀφθαλμῶν μας, ἀγαπητοί, καί εἶναι ἀνάγκη νά διαρκέσει. Δέν πρέπει νά ἐξαντληθεῖ σέ τυπική ὑποδοχή, σέ κάτι πού γίνεται μία φορά καί δέν ἐπαναλαμβάνεται πλέον. Καί τοῦτο διότι ἄν ἡ σημερινή σελίδα εἶναι σελίδα χαρᾶς, ἡ αὐριανή σελίδα θά εἶναι σελίδα βάρους καί εὐθύνης, στήν ὁποία θά ἐκτίθεται ἡ ὠμή πραγματικότητα. Μία πραγματικότητα ἡ ὁποία πολλές φορές δείχνει τό σκληρό της πρόσωπο, ἰδιαίτερα σέ περιοχές γεωγραφικῶς ἀπομεμακρυσμένες, μικρές καί περιορισμένες σέ ἔκταση, ὅπως ἡ Μητρόπολή μας.
Συνηθίζεται ὁ Μητροπολίτης κατά τόν ἐνθρονιστήριο λόγο του, νά προβαίνει σέ προγραμματικές δηλώσεις, γιά νά ἀκούσουν οἱ Ἀρχές καί ὁ λαός τά ἔργα πού πρόκειται νά τελεσθοῦν. Κάτι τέτοιο ἀποτελεῖ βαρύ τόλμημα. Ἰδιαίτερα γιά ἕναν Μητροπολίτη ὁ ὁποῖος ἐνθρονίζεται σέ μία νεοσυσταθεῖσα Μητρόπολη. Ἐπιθυμῶ νά σᾶς διαβεβαιώσω πώς, ὅτι καί ἄν γίνει, θά τό πράξωμε ὅλοι μαζί, στοχεύοντας στήν προκοπή τοῦ ποιμνίου καί στήν δόξα τοῦ Θεοῦ. Πρός τοῦτο παρακαλοῦμε καί προκαλοῦμε κάθε ἁρμόδιο, πού μπορεῖ νά συμπαρασταθεῖ ἐκδηλώνοντας τό ἐνδιαφέρον του, καί παρέχουμε τή διαβεβαίωση, ὅτι θά ἀναλώσωμεν ἑαυτούς στή διακονίαν τοῦ ἀμπελῶνος τοῦ Κυρίου.
Πανθομολογεῖται πλέον, ὅτι ἡ ἔλλειψη Χριστοῦ φέρνει κάθε εἴδους ἀναστάτωση, ἡ ἔλλειψη Χριστοῦ καταργεῖ τήν εἰρήνη καί τήν προσωπική ἀλλά καί αὐτήν τοῦ κόσμου. Εἶναι ἀνάγκη νά συνειδητοποιήσουμε οἱ πάντες ὅτι ἡ Ἑλλάδα χωρίς Χριστό δέν ζεῖ, καί ὅτι οἱ ἔνδοξοι ἀγῶνες τοῦ παρελθόντος, πού τούς κατέγραψε μέ χρυσά γράμματα ἡ ἱστορία, ἔγιναν ὅταν τό Ἔθνος ἦταν σφιχταγκαλιασμένο μέ τήν Ἐκκλησία, ἔγιναν ὅταν τά Μοναστήρια ἦταν κρυφά σχολειά καί μπαρουταποθῆκες, ὅταν ἄστραψε καί βρόντησε τό Κούγκι, ὅταν ὁ Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός γύριζε τή χώρα καί ἔκτιζε σχολεῖα, ὅταν ὁ Πατριάρχης ἀπαγχονιζόταν στήν πόρτα τοῦ Πατριαρχείου.
Τό πρῶτο καί κύριο ἔργον κάθε ποιμένος καί ἑπομένως καί ἐμένα εἶναι νά δώσω τόν Χριστό καθαρό καί ἀνόθευτο στό ποίμνιό μου. Γιά τήν ὑλοποίηση αὐτοῦ τοῦ στόχου, θά ἐργασθοῦμε μέ κάθε προσφερόμενο τρόπο καί μέσον, γιά τό πλησίασμα τοῦ κόσμου ἀκόμη περισσότερον πρός τήν Ἐκκλησία, γιά τήν ἱκανοποίηση τῶν μεταφυσικῶν του ἀναζητήσεων καί ἀνησυχιῶν καί τήν ἐπίλυση τῶν σχετικῶν προβλημάτων. Ἐκεῖ οἱ ψυχικά τραυματισμένοι θά βρίσκουν τήν ἰατρεία. Ἐκεῖ οἱ στεναχωρημένοι θά παίρνουν τήν ἀνακούφιση. Ἐκεῖ οἱ πενθοῦντες θά ἀναζητοῦν τήν παρηγοριά τοῦ Θεοῦ. Εἶναι ἐφικτό νά γίνει αὐτό καί ἐδῶ στήν μικρή καί περισσῶς εὐλογημένη ἐπαρχία μας.
Ὁ τετράριθμος χορός τῶν νήσων τῆς ἀρτισύστατου Μητροπολιτικῆς μας Περιφερείας, τῶν ὁποίων τίς ἀκτές κατασπάζονται τά κύματα τοῦ Αἰγαίου, προεξαρχούσης τῆς Σύμης πού τήν στολίζουν Ναοί περίβλεπτοι καί Μοναστήρια ἁγιασμένα, μέ αὐτό τοῦ Ἀρχαγγέλου Μιχαήλ τοῦ Πανορμίτου, νά δεσπόζει, φιλοδοξοῦμε νά καταστεῖ πνευματική πολυλίμανος περιοχή, γαλήνια καί ἀπάνεμη γιά τίς ψυχές τῶν ἀνθρώπων μας.
Εὑρισκόμεθα στήν ἐσχατιά τῆς πατρίδος μας, τῆς Ἑλλάδας, πλήν ὅμως δέν διακατεχόμεθα ἀπό μειονεκτικά συναισθήματα. Ἀντιθέτως, πιστεύουμε πώς, ὡς φυσικό, γεωγραφικό ὅριο τῆς Ἑνωμένης Εὐρώπης ἀποτελοῦμε τό φυσικό παράθυρο, μέσα ἀπό τό ὁποίου ἀγναντεύει ἡ Ἀνατολή πρός τή Δύση καί ἡ Δύση πρός τήν Ἀνατολήν.
Στά μικρά σέ ἔκταση νησιά τῆς Σύμης, τῆς Τήλου, τῆς Χάλκης καί τοῦ Καστελλορίζου, ἡ καρδιά τῆς Ἑλλάδας κτυπάει δυνατά. Ἐξίσου δυνατά κτυπάει καί ἡ καρδιά τῆς Ὀρθοδοξίας. Τό μαρτυροῦν τά μοναστήρια, οἱ ἐκκλησιές καί τά ἐξωκλήσια πού ὑπάρχουν σέ αὐτά καί τῶν ὁποίων ὁ ἀριθμός εἶναι γεωμετρικῶς δυσανάλογος πρός τήν ἔκτασή τους. Τό ὁμολογοῦν οἱ ἡρωόψυχοι κάτοικοί τους, πού συνεχίζουν νά διατηροῦν ἄσβεστη τή φλόγα τῆς πίστεως, τῆς ἐλπίδος, τῆς ἀγάπης, τῆς δημιουργίας, τῆς ζωῆς, ἐπικυρώνοντας κατ’ αὐτόν τόν τρόπο τόν ΙΙαύλειο λόγο: «ὅτι μικρά ζύμη ὅλον τό φύραμα ζυμοῖ». (Κόρ. Α΄ 5.6).
Ἀδελφοί μου, ἔρχομαι πρός ἐσᾶς μέ πολλή ταπεινοφροσύνη ὡς διάκονος τῶν πνευματικῶν καί ὑλικῶν σας ἀναγκῶν. Εὐαγγελίζομαι σέ ἐσᾶς τόν Ἰησοῦ καί τήν Ἀνάστασιν καί τήν Εἰρήνην Ἐκείνου, τήν πάντα νοῦν ὑπερέχουσαν. Καί ἀπευθύνομαι ὄχι μόνον πρός τούς ἀδελφούς τους προερχομένους ἐκ τῆς Ἐπισκοπῆς Σύμης, Τήλου, Χάλκης καί Καστελλορίζου, ἀλλά καί εἰς τούς μακράν, τούς ἐν ἀποδημίᾳ εὐρισκομένους. Ἀποτελεῖ ὄνειρό μας καί θά ἀγωνισθοῦμε γιά νά γίνει πραγματικότης, ἡ δημιουργία τῶν συνθηκῶν ἐκείνων πού θά ἐπιτρέπουν, τήν κατά τακτά διαστήματα ἀντάμωση ὅλων μας.
Παίρνοντας στά χέρια, ὄχι μόνον τό ἄροτρο, ἀλλά καί τό πηδάλιο καί ἀναλαμβάνοντας σήμερα διακονία ἐπί τῶν κυμάτων, καλῶ ὅλους, ὅσοι πιστεύουν ὅτι ὁ Ἐπίσκοπος εἶναι τό κέντρο τῆς ἑνότητας τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας, νά συστρατευθοῦν στό ἔργο τῆς πνευματικῆς ἀναζωογονήσεως καί προόδου τῆς Μητροπόλεώς μας. Πιστεύουμε ἀκράδαντα, ὅτι ἡ ἕνωσή μας μέ τόν λαό, γιά τήν συγκρότηση τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας δέν εἶναι τυχαῖα, ἀλλά ὅτι ὁ καθένας διακονεῖ ἀπό τή δική του θέση, ὅπως διακηρύσσει ὁ .Ἀπόστολος τῶν Ἐθνῶν Παῦλος: «Καθάπερ γάρ ἐν ἑνί σώματι πολλά μέλη ἔχομεν, τά δέ μέλη πάντα οὐ τήν αὐτήν ἔχει πράξιν, οὕτως οἱ πολλοί ἐν ἑνί σῶμα ἐσμέν ἐν Χριστῷ, ὁ δέ καθ’ εἰς ἀλλήλων μέλη, ἔχοντες δέ χαρίσματα κατά τήν χάριν τήν δοθεῖσαν ἠμῖν διάφορα...» (Ρώμ. 12, 4-6).
Γιά τό πνευματικό καί ποιμαντικό ἔργο, πού ξεκινᾶμε σήμερα, ὅλοι εἴσαστε ὠφέλιμοι καί πολύτιμοι. Κλῆρος καί λαός. Ἰδιαίτερα ἀπευθύνομαι πρός τούς πολιτικούς καί δημοτικούς ἄρχοντες τῆς περιοχῆς καί τούς διαβεβαιῶ ὅτι θά μέ ἔχουν θερμό συμπαραστάτη καί συμπρωταγωνιστῆ σέ κάθε προσπάθεια πού θά στοχεύει στήν πρόοδο καί προκοπή αὐτοῦ τοῦ τόπου. Μέ ἰδιαίτερη ἀγάπη ἀπευθύνομαι καί πρός τούς ἀγαπητούς ἐκπαιδευτικούς γιά νά τούς δηλώσω ὅτι, θαυμάζω καί ἐκτιμῶ τόν ἀγώνα τους καί ὅσο μου ἐπιτρέπεται θά τούς βοηθῶ στό ἐπίπονο ἔργο τους.
Τούς κληρικούς καί μοναχούς παρακαλῶ νά παραμείνουν ἄνθρωποι τίμιοι, ἀκέραιοι, μέ ἀφιλοκερδῆ καλοσύνη, μέ γενναιότητα ψυχῆς, ἄνθρωποι μέ ἦθος! Θά μέ ἔχουν πάντα συμπαραστάτη καί συναρωγό τους στά ἔργα τῆς ἐκκλησιαστικῆς διακονίας καί κοινωνικῆς φιλανθρωπίας.
Ἀδελφοί μου, ἐπιτρέψατέ μου, αὐτή τή στιγμή νά ἀπευθύνω λόγους εὐγνωμοσύνης ὁλοκαρδίους πρός τήν Αὐτοῦ Θειοτάτη Παναγιότητα, τόν τετίμημενον πρωτόθρονόν της ὑπ’ οὐρανόν Ὀρθοδοξίας, τόν Οἰκουμενικόν μας Πατριάρχην κ.κ. Βαρθολομαῖον, ὁ ὁποῖος περιβάλλει τήν ταπεινότητά μου μέ τήν πατρικήν Του ἀγάπη καί μοῦ ἐνεπιστεύθη, ψήφῳ τῆς Πνευματοκινήτου Ἱεραρχίας, τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου, τήν πάμφωτη αὐτή νεοσύστατον Μητρόπολη, σ’ αὐτήν τήν ὄμορφη γωνιά τοῦ Αἰγαίου. «Ἰσαρίθμους γάρ τή ψάμῳ ὠδάς ἄν προσφέρω, οὐδέν τελῶ ἄξιον, ὧν δέδωκε μοι», ἡ ἀγάπη Του.
Σεβασμιώτατε Μητροπολίτα Ἴμβρου καί Τενέδου, κ. Κύριλλε, τίμιε ἐκπρόσωπε τῆς Αὐτοῦ Θειοτάτης ΙΙαναγιότητος. Εἶμαι ἰδιαίτερα συγκινημένος πού μέ ἐνθρονίζετε ἐσεῖς, ὁ ἀγαπημένος ἀδελφός καί συντοπίτης. Καί ἡ συγκίνησή μου γίνεται μεγαλύτερη διότι ὁ Ποιμενάρχης τῆς γενέτειράς μου, τῆς Ἴμβρου, μέ ἐνθρονίζει σέ ὅμορη ἐπαρχία. Τά κύματα τῆς θάλασσας τοῦ Αἰγαίου Πελάγους πού βρέχουν ταυτόχρονα τίς ἀκτές τῶν νησιῶν μας, θά μεταφέρουν τή σκέψη μου καί τήν ἀγάπη μου, στήν λατρευτή μας πατρίδα, τήν Ἴμβρο. Θά τονίζουν τούς ἀκατάλυτους δεσμούς πού ὑπάρχουν, καί τά ἴδια αὐτά κύματα θά συνδέουν κοινούς ἀγῶνες καί ἀγωνίες, προσευχές καί ἱκεσίες, γιά τό καλό του λαοῦ τοῦ Θεοῦ πρός δόξαν τῆς Ἁγίας του Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας. Παρακαλῶ, νά ὑπογραμμίσετε ἐντόνως στόν Παναγιώτατο Οἰκουμενικόν Πατριάρχη μας τήν ἀφοσίωσή μου τόσο πρός τόν θεσμόν τοῦ Θρόνου, ὅσον καί πρός τό τίμιον Αὐτοῦ Πρόσωπον.
Αἰσθάνομαι ἐπίσης, ἰδιαίτερα εὐτυχής πού αὐτές τίς σημαντικές στιγμές τῆς ζωῆς μου ἔχω πλησίον μου συνεορτάζοντα, τόν ἀγαπητό ἀδελφόν καί συνεπίσκοπό μου, Θεοφιλέστατο Ἅγιο Λεύκης κ. Εὐμένιο, ὁ ὁποῖος ἐκπροσωπεῖ καί τόν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Γερμανίας καί Ἔξαρχο Κεντρώας Εὐρώπης κ. Αὐγουστίνο, στόν ὁποῖο στρέφω μέ ἰδιαίτερη ἀγάπη καί σεβασμό, αὐτή τή στιγμή τήν σκέψη μου. Πρόκειται γιά τόν πατέρα καί ἀδελφό, τόν ἄνθρωπο ἐκεῖνο ὁ ὁποῖος μέ περιβάλλει μέ τήν ἀγάπη του, ἐδῶ καί 28 χρόνια, θερμός συμπαραστάτης καί συναρωγός στή διακονία μου. Εἶναι ἐκεῖνος πού μέ ἐπρότεινε καί μέ εἶχε ἐπί 24 χρόνια, ὡς βοηθό Ἐπίσκοπό του. Ἡ περίοδος τῆς διακονίας μου κοντά σας ἀποτέλεσε γιά μένα μεγάλο φροντιστήριο. Πολλά ἀπό αὐτά πού δίπλα του ἔμαθα, θά ἀποτελέσουν τήν βάση τῆς νέας διακονίας μου. Θεοφιλέστατε, Ἅγιε Λεύκης, σᾶς παρακαλῶ γιά ἄλλη μία φορά νά τοῦ μεταφέρετε τήν ἀγάπη μου καί τό σεβασμό μου, στήν ἀπόλυτή τους μορφή.
Οἱ δεσμοί μου μέ τόν ὑπέροχο κόσμο μας στήν Γερμανία θά παραμείνουν ἀκατάλυτοι. Θά ἐνθυμοῦμαι πάντα μέ ἀγάπη τούς συνεπισκόπους μου, Θεοφιλεστάτους Ἀρίστης κ. Βασίλειο, Θερμῶν κ. Δημήτριο καί τόν νεοχειροτονηθέντα Ἀριανζοῦ κ. Βαρθολομαῖο. Ἐτούτη τή στιγμή θέλω νά τούς ἀπευθύνω ἕνα μεγάλο εὐχαριστῶ, γιά τήν ὡραία συνεργασία πού μέχρι σήμερα εἴχαμε. Ἡ σκέψη μου στρέφεται μέ ἀγάπη πρός ὅλους τους Ἱερεῖς μας καί στούς ἐνορίτες τους στή Γερμανία, κάνοντας ἰδιαίτερη στάση στήν ὄμορφη πόλη τοῦ Ἀννοβέρου, τόπο διαμονῆς μου ἕως τώρα, πού μέ τούς ὑπερόχους του Ἕλληνες ἀποτελοῦσε ἐπί 28 χρόνια τή «στενή» μου οἰκογένεια καί θέλω νά τούς διαβεβαιώσω ὅτι, ἡ κοινωνία μας δέν πρόκειται νά διακοπεῖ. Θά τούς ἐπισκέπτομαι ὅποτε αὐτό εἶναι δυνατό καί θά χαίρομαι ὅταν καί αὐτοί θά μέ ἐπισκέπτονται. Αἰσθάνομαι ἰδιαίτερη συγκίνηση πού ἀρκετοί κληρικοί τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Γερμανίας βρίσκονται αὐτή τή στιγμή ἐδῶ, δίπλα μου. Ἰδιαίτερη εἶναι ἡ συγκίνησή μου καί γιά τήν παρουσία ἀγαπητῶν ἐνοριτῶν τῆς ἐνορίας «Τριῶν Ἱεραρχῶν» Ἀννοβέρου, μέ ἐπικεφαλῆς τόν ἐφημέριό τους, λίαν ἀγαπητό καί ἐκλεκτό μέχρι τώρα συνεργάτη μου π. Γεράσιμο Φραγκουλάκη, ὁ ὁποῖος, ὅπως πάντα, πρόθυμα ἀνέλαβε νά συνδράμει στήν προετοιμασία τῆς σημερινῆς τελετῆς. Σᾶς εὐχαριστῶ ἀπό τά βάθη τῆς καρδιᾶς μου.
Ἐπιβαίνοντας νοητῶς ἐπί τῶν κυμάτων, σπεύδω πρός συνάντηση, μέ τόν πολυσέβαστο πνευματικό μου πατέρα, Σεβασμιότατο Μητροπολίτη πρώην Ρόδου κ. Ἀπόστολο, γιά νά ζητήσω τήν εὐχή του καί νά τοῦ ἐκφράσω τό σεβασμό μου.
Στρέφω τή ματιά μου πρός βορρᾶ ἀτενίζοντας πρός τήν Μονή τῆς Μετανοίας μου, τήν Ἁγία Ἀναστασία, στή Χαλκιδική καί ἱκευτικά ἐκζητῶ τίς εὐχές καί προσευχές τοῦ Ἡγουμένου, Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Μιλήτου κ. Ἀποστόλου καί τῆς σεβαστῆς Ἀδελφότητός της.
Εὐχαριστῶ θερμῶς τούς Σεβασμιωτάτους καί Θεοφιλεστάτους Ἀρχιερεῖς πού ἦλθαν ἀπό μακράν καί ἀπό ἐγγύς στό προσκλητήριο προσευχῆς γιά τήν εὐόδωση τοῦ ποιμαντικοῦ μου ἔργου.
Εὐχαριστῶ τούς Πολιτικούς, Δημοτικούς καί Στρατιωτικούς ἄρχοντες τοῦ τόπου καί τῆς πατρίδας μας, πού μέ τιμοῦν μέ τήν παρουσία τους.
Ἐπικαλοῦμαι αὐτή τή στιγμή τίς εὐχές καί προσευχές τῆς πολυσεβάστου μητρός μου Στυλιανῆς καί τῶν παρισταμένων κατά σάρκα ἀδελφῶν μου Δημητρίου καί .Γεωργίου καί τῶν λοιπῶν συγγενῶν.
Μέ πλημμυρισμένη ἀπό ἀγάπη τήν καρδιά μου, ἀπευθύνω θερμές εὐχαριστίες στούς ἀγαπητούς συντοπίτες μου, ἀπό τήν Ἴμβρο καί αὐτούς πού κατέφθασαν ἀπό τό νησί καί ἀλλαχόθεν, ἀλλά καί τούς ἐκπροσωπούμενους ἀπό τούς συλλόγους τους στή Θεσσαλονίκη καί στήν Ἀθήνα, μέ ἐπικεφαλῆς τούς προέδρους τούς κυρίους Ἰωάννη Πολίτη καί Μιχαήλ Μαυρόπουλο.
Εὐχαριστίας πολλάς ἀπευθύνω καί στήν Α.Ν.Ε.Σ., πού μέ ἰδιαίτερη φροντίδα ἐπιμελήθηκε σήμερα, τήν μεταφορά ὅλων μας.
Εὐλογῶ μέ τήν ἀρχιερατική μου εὐλογία τούς προστρέξαντας φίλους καί τόν εὐσεβῆ λαό τῆς Μητροπόλεώς μας καί τοῦ ὑπόσχομαι ὅτι, θά κάνω τό πᾶν γιά νά φανῶ ἀντάξιος τῶν προσδοκιῶν του καί ὅτι, στήν πράξη καί στίς προσευχές μου θά λέω στό Θεό τήν προσευχή τοῦ Ἀββᾶ Βαρσανουφίου:

«Κύριε ἤ συνεισάγαγέ με μετά τῶν τέκνων μου ἐν τῇ βασιλείᾳ σου ἤ ἐξάλειψον καμέ ἐκ βίβλου ζωῆς σου». Ἀ μ ή ν.

footer
Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ